| خبر گزاری فارس 88/11/06 |
|
|
|
معلم: «آل» فیلمی متكی به ژانر است.
وی اظهار داشت: فكر میكنم «آل» فیلمی متعلق به سینمای بدنه است كه داستان در آن آنقدر كه تصویر و صدا اهمیت دارد، دارای اهمیت نیست و در واقع این فیلم متكی به جملههایی نیست كه به قول دوستان به این و آن بزند و بیشتر، فیلمی مبتنی به ژانر سینما است و در آن، سعی شده تا در قالب یك تریلر ترسناك، حرفهای جدیدی عنوان شود. معلم در ادامه افزود: این فیلم مطمئنا كار دشواری به لحاظ تصویرپردازی برای كارگردان بود و فكر میكنم تجربهای بود كه تاكنون سینمای ایران آن را تجربه نكرده بود كه یك گروه 47 نفره دو ماه در یك كشور غریب سپری كنند. در نهایت «آل» كاری جمعی بود و امیدوارم حاصل دسترنج همه دوستان در آن دیده شده باشد. «مصطفی زمانی» بازیگر نقش اول این فیلم نیز در ادامه این نشست، اظهار داشت: «آل» اولین تجربه من در سینما بعد از مجموعه یوسف پیامبر(ص) بود و با كارگردانی بهرام بهرامیان، توانستم لحظاتی را كه در فیلم دیده شد، صحنه به صحنه جلو ببرم. به گزارش فارس، «آنا نعمتی» یكی دیگر از بازیگران این فیلم بود كه در ادامه بیان داشت: خیلی خوشحالم كه توانستم موقعیت بازی در یك فیلم متفاوت و با كارگردانی متفاوت را داشته باشم. نعمتی افزود: در حال حاضر، بعد از دیدن فیلم، هیجان دیدن «آل» برایم آنقدر زیاد است كه اگر بخواهم برگردم به عقب، تنها میتوانم بگویم تفاوت شخصیت الهه برایم جذاب بود و از ایفای چنین نقشی، خیلی خوشحال هستم. «همایون ارشادی» دیگر بازیگر «آل» كه در نشست این فیلم حضور داشت، گفت: ما مشكلات زیادی را در طول كار داشتیم. «آل» یك قصه كوتاه بیست دقیقهای بود كه آن را سه سال پیش نوشتم كه در ابتدا قصد داشتم آن را به صورت انیمیشن و سهبعدی كار كنم كه به همین منظور به «علی معلم» مراجعه كردم، اما ایشان بعد از یك هفته تماس گرفتند و به من پیشنهاد دادند كه فیلمنامهای بلند بر اساس این قصه نوشته شود. فیلمنامه نویس «آل» در ادامه تصریح كرد: برای ما بسیار سخت بود كه بگوییم بخواهیم «آل» واقعا وجود دارد. البته قرار نبود فیلم در ارمنستان ساخته شود اما بعدها دیدیم كه غم غربت میتواند به فیلم كمك كند تا داستان واقعیتر و ملموستر جلوه كند به هر حال از دیدن فیلم خیلی خوشحال شدم و از دیدن آن لذت بردم. «امیر پوریا» منتقد سینما كه فیلمنامه «آل» را بازنویسی نهایی كرده است نیز در ادامه این نشست، اظهار داشت: به لحاظ قومی و ملی ما ایرانیان یك ضربالمثلی داریم كه ترس برادر مرگ است و بنابراین، به طور طبیعی كار بسیار ریسكپذیری است كه بخواهیم برای تماشاگران ایرانی یك فیلم ترسناك بسازیم. پوریا در ادامه افزود: سینمای ترس به شدت قائل به تماشای ترس در سالن سینما است اما ترس در سینمای ایران در سالهای بعد از انقلاب بسیار محدود بوده است و اساسا ما ایرانیها عادت به دیدن فیلم دستهجمعی ترسناك در سالن سینما نداریم. «علی معلم» نیز در خصوص انتخاب كشور ارمنستان به عنوان لوكیشن این فیلم، گفت: لوكیشن در این فیلم یكی از بازیگران كار است و لازم بود تا فضاهای متفاوتی در كار وجود داشته باشد و فكر میكنم با نمایش فیلم، میشود این را پذیرفت كه بخشی از داستانپردازی ما از لوكیشن تأثیر پذیرفته است. |



تهیهكننده فیلم «آل» گفت: فیلم «آل» متكی به جملههایی نیست كه به قول دوستان به این و آن بزند و بیشتر، فیلمی مبتنی به ژانر سینما است و در آن، سعی شده تا در قالب یك تریلر ترسناك، حرفهای جدیدی عنوان شود.
وی ادامه داد: «آل» فیلم بسیار سختی بود كه بعد از اتمام فیلمنامه عوامل كار انتخاب شدند و همه عوامل با جان و دل كار كردند و در نهایت محصولی كه دیده شد حاصل یك كار جمعی است كه خوی فیلم را مرهون «علی معلم» میدانم.