به نقل از ماهنامه‌ی فیلم (ویپه جشنواره فیلم فجر بهمن 1388)

‌آل

کارگردان: بهرام بهرامیان. فیلمنامه: بهرام عظیمی. بازنویسی فیلمنامه: امیر پوریا. مدیر فیلمبرداری: فرشاد محمدی. صدابردار: فرخ فدایی. طراح چهره‌پردازی: سودابه خسروی. طراح صحنه: رضا حاجی‌درویش. تدوین: بهرام دهقانی، رضا شیروانی. موسیقی: بهزاد عبدی. بازیگران: مصطفی زمانی، هنگامه حمیدزاده، آنا نعمتی، همایون ارشادی، کیتوش آرزویان، سونیا کاتوزیان، لیزا عزیزیان، نارنیه خاچاطوریان. مجری طرح و تهیه‌کننده: علی معلم. محصول دنیای تصویر.

«مهندس جوانی از طرف هیئت مدیره‌ی شرکت محل کارش، همراه زن باردار خود عازم یک مأموریت کاری در ایروان می‌شود. به تدریج روزهای آفتابی این زوج، جای خود را به روزهای تیره می‌دهد. حوادثی در راه است.» سال‌های سال سینمای ایران به دلایلی از پرداختن به ژانر وحشت منع می‌شد. به جز یکی دو نمونه از جمله شب بیست و نهم ساخته‌ی مرحوم حمید رخشانی (که اتفاقاً مورد استقبال هم قرار گرفت) سینمای ایران با این ژانر بیگانه بود و بعدها که ساخت این نوع فیلم‌ها باب شد، تجربه‌هایی جدی از کار درنیامدند و آن قدر در اجرا کم آوردند که نه تنها باعث وحشت تماشاگران نشدند بلکه برای‌شان مفرح نیز بودند. بنابراین هر کسی که به دنبال ساخت فیلمی در این ژانر و در سینمای ایران است، احتمالاً می‌داند که باید دست به عصا حرکت کند چرا که فیلم‌هایی از این دست، با کوچک‌ترین غفلت در داستان یا ساخت، هر لحظه ممکن است به ضد خود عمل کنند. علی معلم پس از تهیه‌ی گاوخونی و ازدواج به سبک ایرانی در سومین تجربه‌ی تهیه‌کنندگی‌اش آگاهانه به سوی تولید فیلمی رفته که بیشتر از آنکه در ژانر وحشت سیر کند، تریلری ایرانی است.

اشباح سرگردان نداریم ولی وحشت‌زده‌تان می‌کنیم - گفتگو با بهرام بهرامیان، کارگردان فیلم «آل»

به نقل از نشریه روزانه بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، شماره چهارم، سه‌شنبه 6 بهمن 1388

بهرام بهرامیان در پی موفقیت چشمگیری که با کارگردانی سریال «ساعت شنی» نصیب‌اش شد، نگاه‌های خریدارانه بسیاری را در سینمای ایران متوجه خود کرد. البته ناگفته نماند که او تا قبل از «ساعت شنی» هم از سینما دور نبود و در کسوت برنامه‌ریز، مدیر صحنه، دستیار کارگردان و دستیار جلوه‌های ویژه روندی آهسته و پیوسته را در سینمای طی می‌کرد. اما «ساعت شنی» باعث شد تا بهرامیان بیشتر دیده شود و توانایی‌های پنهان‌اش به چشم آید. در میان خیل تهیه‌کنندگانی که درصدد ثبت اولین همکاری سینمایی با این کارگردان جوان بودند، این علی معلم بود که شکار را به دام انداخت تا در ادامه، سرنوشت یکی دیگر از معدود آثار ژانر وحشت سینمای ایران، به دست بهرام بهرامیان رقم بخورد. علی اناری

= به عنوان اولین سئوال می‌خواهم بپرسم چرا ترسناک؟ با توجه به چند تجربه‌ی شکسته بسته که اخیراً برخی سینماگران ما در ژانر ترسناک انجام دادند و به جای ترس از مخاطبان خنده گرفتند، دل شیر داشتید که به سمت ساخت فیلم ترسناک رفتید.

+ چرا ترسناک نه؟! من این نگرانی شما مبنی بر خنده‌دار شدن فیلم‌های ترسناک ایرانی را همان موقع که تصمیم به ساخت «آل» گرفتم، نداشتم و احتمالاً بعد از نمایش فیلم نیز نخواهم داشت. البته صبر می‌کنم فیلم نمایش داده شود تا ببینم این پیش‌قضاوتی که در مورد فیلم‌های ترسناک ایرانی می‌شود، در خصوص «آل» هم رخ می‌دهد یا نه. اگر به وقوع نپیوست، معلوم می‌شود دوستانی که با من در این پروژه همکاری داشتند، کار خود را درست انجام داده‌اند و این یعنی موضوع خوب، متن خوب و استدلالی درست از ترس.

سیمرغ بلورین بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر در بخش سینمای ایران

بهزاد عبدی برنده سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن برای فیلم آل